Archief
Zomer – 2010 – De Vereniging
In deze editie:
Pierre Tuning: “Hou daarmee op! Eis uitleg!”
Jan Tas: “Politieke leidingwater is minder troebel”
Joost van Itterzon: “Vertel eens wat nieuws!”
Kees Tas: “Afijn, kusje links kusje rechts en een praatje”
Ansje Weima: “Kunt u zich aan de boom vastketenen?”
Volkert Deen: “Hun privéleven zal me worst zijn”
Paul Bras: “Aardig programma waar je moeder naar kijkt”
Ko Weststrate: “Ik heb er niet van wakker gelegen”
Winter – 2009 – Politiek
In deze editie:
Pierre Tuning: “Hou daarmee op! Eis uitleg!”
Jan Tas: “Politieke leidingwater is minder troebel”
Joost van Itterzon: “Vertel eens wat nieuws!”
Kees Tas: “Afijn, kusje links kusje rechts en een praatje”
Ansje Weima: “Kunt u zich aan de boom vastketenen?”
Volkert Deen: “Hun privéleven zal me worst zijn”
Paul Bras: “Aardig programma waar je moeder naar kijkt”
Ko Weststrate: “Ik heb er niet van wakker gelegen”
NieuwNAT 5 – alles over cultuur
In deze editie:
NieuwNAT 4 – alles over recreatie
In deze editie
Anton de Boer: “Aalsmeerders zijn helemaal niet vrolijk”
Kees Tas: ‘Wind je niet op over die toeristen’
Helma Persoon: “Dus ik naar de politie.”
René Rijkeboer: “De Poel vol? Nee!”
Huub van Schaik: ‘Een stukje Kudelstaart in Aalsmeer’
Erik van Itterzon: ‘Ik pleit voor een Harold Ebelsplein’
Marjan van Houwelingen: ‘Mijn afgekloven appel wordt gretig door een meerkoet opgegeten’
NieuwNAT 3 – alles over geld
Berry Philipa: “Er wordt veel geld over de balk gegooid in Aalsmeer”
Katelijn Berghoef: “Nje rozumietzj”
Joost van Itterzon: “Ik grom iets in de trant van mwah”
Pieter Litjens: “Ik ben kritischer gewend”
Leo Bakker: “Zo hoort het ook, bij een heer van stand”
NAT 1 & 2
NAT I december 1986
NAT I november 1987
NAT I (december 1986). -klik om te openen-
NAT II (november 1987 – De overtuigingen van Aalsmeerders). -klik om te openen-
NieuwNAT: hoe het zo gekomen is
Niet geplaatste, ingezonden brief - 15 juni 2008
Buit voor KCA nog niet binnen
Het KCA-bestuur toonde zich afgelopen vrijdag in een brief aan zijn vrienden licht euforisch. De forse bezuinigingsplannen van B&W voor kunst en cultuur waren immers op een eerste gemeenteraadsbespreking unaniem getorpedeerd. Maar, schrijft KCA, we blijven “wel alert op de ontwikkelingen”. Dat lijkt me bijzonder verstandig!
De raadsbespreking donderdagavond verliep volgens een droomscenario, tot de slotact van burgemeester Litjens. Eerst toonden drie KCA’ers zich voorbeeldige insprekers met een warm pleidooi tegen de opzienbarende B&W-proefballonnen. Vervolgens sabelden de fracties – geconfronteerd met een volle publieke tribune en (volgens PACT-fractievoorzitter Eurich) zo’n tweehonderd mailtjes met “nee, nee en nog eens nee tegen de bezuinigingen op kunst en cultuur” – de plannen neer. Tja, en toen kwam Litjens.
Welbespraakt als hij is, kwam de burgemeester met een wervelwind van woorden. Ik geef toe: met een enorme dossierkennis (en dat ruim binnen een jaar!). Het woord “systematiek” viel een keer of twintig (niemand voor hem noch na hem nam dat woord in de mond…). Het was een financieel-technisch relaas waarin Litjens, in de verdediging, ‘zijn’ systematiek aanprees en slim de bal terugspeelde naar de raad: “Als jullie het op de oude manier willen doen, dan doen we dat gewoon, ook prima. Maar jullie snappen wel dat we dan weer het schip ingaan.” Zoiets.
Mijn verbazing ging over in irritatie en ik dacht: wat gebeurt hier? Ik zag de wethouders, die Litjens in zijn zak heeft, er als bedeesde jongetjes bij zitten. De raadsleden, eerst nog zo stoer sprekend, durfden niks tegen Litjens in te brengen. De burgemeester ging niet of nauwelijks in op wat raadsleden, insprekers en publieke tribune op dat moment bewoog. Hij voelde de sfeer niet aan. Of liever, hij negeerde hem.
Natuurlijk zit Litjens er niet om iedereen te vriend te houden. Een beetje doortastend, een eigen geluid, lekker kritisch: fantastisch. Maar neem de Aalsmeerders wel serieus. Wees een ware ‘primus inter pares’, zoals het hoort. Terwijl iedereen het op voorhand (de raadsstukken repten namelijk nog niet over eventuele verkoop) opnam voor het behoud van het Oude Raadhuis als publieke ruimte, nóémde Litjens de parel van Aalsmeer niet eens. Ook verontschuldigde hij zich publiekelijk niet voor zeer onzorgvuldige formuleringen in de bezuinigingstekst, waar de raadsleden hem wél om gevraagd hadden.
Nee, geprikkeld ging Litjens liever in op een stommiteit van AB-fractievoorzitter Martijn, die in dit stadium van de discussie alvast een motie van wantrouwen durfde aan te kondigen. De burgemeester sprak al voor zijn beurt, want de vergadervoorzitter (ditmaal Van der Jagt) hoort zoiets recht te zetten. En hij greep meteen de blunder aan om Martijn een koekje van eigen deeg te geven. Deze had Litjens en passant verweten op cultureel gebied (nog) niet ‘Aalsmeers’ genoeg te zijn. “Nu al over een motie van wantrouwen spreken? Zo gaan we in Aalsmeer niet met elkaar om,” zei Litjens provocerend. Om daarmee zijn reactie af te sluiten. Hoezo voorbeeldfunctie! Wat een manipulatie! Wat een arrogantie! Die toon – dat vooral.
En niemand reageerde meer… KCA mag zich rijk rekenen, de buit is nog niet binnen.
Han Carpay
