Ko is sexy

Zelf noemt informateur Ko Weststrate zijn voorstel eerst “revolutionair” en wat later “onorthodox”. Maar de acht politici (twee van elke partij) die gisteravond in de raadzaal onder zijn leiding deelnemen aan de tweede voorronde van de collegeonderhande- lingen, zijn allerminst onder de indruk. Onder impuls van Ronald Fransen wordt het voorstel gedachteloos van tafel geveegd. Met een even stereotiepe als plausibele argumentatie.

Wat is het voorstel? Met vier partijen inhoudelijk praten over het programma van het nieuwe gemeentebestuur. En niet alleen met de drie partijen die in eerste instantie zullen proberen een nieuw college te vormen. Weststrate vindt dat een prachtvondst! Zijn idee is ingegeven door de enorme bezuinigingsoperatie die de gemeente onontkoombaar te wachten staat. Iedereen er alvast een beetje bij betrekken kan in zwaar weer geen kwaad, is zijn gedachte.

Ronald Fransen van PACT, de grote verliezer van de raadsverkiezingen, meent dat bescheidenheid zijn partij beter past. En ja, wat doe je bij een kersvers gevormde vriendenclub van CDA, AB en VVD die je straks toch de deur zal wijzen? Niks dus, vindt hij. Het clubje zegt er helaas niks meer over.

Welgemutst neemt Weststrate het verlies. Wel merkt hij nog op dat meedoen heus niet betekent dat je als partij verder je mond maar te houden hebt. Zo van: eens gezegd blijft gezegd. Want, zo houdt hij zijn gehoor voor, er is maar één plek waar de lokale democratie haar triomfen kan vieren en dat is de gemeenteraad. Daar kan geen zelfbenoemde discussiegroep tegenop. Jammer, zijn dwarse, inderdaad onorthodoxe geluid wordt niet opgepikt.

Ik ben fan van Ko! Sinds gisteravond meer dan ooit. Hij (erudiet, onafhankelijk, scherpzinnig, aimabel) schreef onlangs in het verkiezingsnummer van NieuwNAT een verdraaid mooi stuk over de vorige collegeonderhandelingen, vol aangename, oprechte zelfrelativering. Destijds viel zijn atypische stijl als informateur me voor het eerst op. Wat had ik me vroeger vergist. Ik zag Weststrate in zijn CDA-raadsjaren als een kleurloze, behoudende kerel, die nooit van zich deed spreken.

Dan gisteren. Binnen een paar minuten ligt iedereen aan zijn voeten. Gertjan van der Hoeven (AB) raakt niet uitgedankuweld en ook de anderen zijn diep onder de indruk van alleen al zijn kundige, heldere samenvatting van de voorgesprekken die hij met de fracties afzonderlijk gevoerd had. Ze betrappen hem wel op twee slippertjes. Maar hij erkent onmiddellijk zijn ongelijk. Waar zie je dat nog, dat iemand een fout zo grif toegeeft!

Even ad rem is Weststrate wanneer Berry Nijmeijer (VVD) zijn opmerking pareert dat de ene wethoudersportefeuille “sexyer” is dan de andere. Nijmeijer geeft aan dat de meningen flink verschillen over wat al dan niet sexy is. Ach ja, het spreken in termen als sexy is ook eigenlijk niet mijn terrein, zo ongeveer reageert hij.

Voeg daarbij de manier waarop hij tussendoor zijn koffie drinkt wanneer hij het woord voert. De wereld staat even stil als hij een slok neemt. “Goh wat lekker,” zie je hem denken, blij in de raadzaal weer eens iets zinvols te kunnen doen. Iets zinvols: het “faciliteren” van de collegevorming, zoals hij het zelf bij voorkeur noemt.

Verstandig als Weststrate is, wil hij zijn boekje regelmatig te buiten gaan. Het gaat hem immers om het ultieme doel: een college helpen formeren waar Aalsmeer vier jaar lang zijn voordeel mee kan doen. Hij geeft een tip hier, doet een aanbeveling daar. Of een prikkelend voorstel. Ze mogen hem afbranden of niet, het maakt hem niet uit. En dat alles met humor gebracht – Engelse humor. Zo zou hij volgens eigen zeggen vorige week Pieter Litjens met “burgemeester” aangesproken hebben.

Misschien kucht hij al pratend soms hinderlijk. Een heel enkele keer is hij wellicht iets te zelfingenomen. Maar het is heerlijk, zo’n man.

Han Carpay.