Kritiek en weerwoord – NieuwNAT en KCA

Heeft u NieuwNAT al gezien en gelezen? Van het Aalsmeerse internettijdschrift zijn inmiddels drie digitale nummers verschenen, na de gedrukte twee van jaren geleden. En… het mag er zijn.

Voor Aalsmeerders interessante artikelen en een mooie, frisse en goed leesbare opmaak. Voor mij is het alleen jammer dat ik het van het beeldscherm moet lezen, want daar houd ik niet van. (Ik ben van de verkeerde generatie.) Het was even doorbijten dus.

Nummer 5, dat op de zondag van de Kunstroute is verschenen, had als thema Cultuur. Het is dan ook niet verwonderlijk dat KCA vele keren genoemd wordt en zelfs hoofdonderwerp is van enkele artikelen. Sommige schrijvers hebben nogal wat kritiek op onze stichting. Dat is logisch, want het kan natuurlijk altijd beter, vooral als je het over kunst en cultuur hebt, want dan krijg je te maken met heel uiteenlopende smaken en opvattingen. Mede daarom is opbouwende kritiek vaak nuttig en verfrissend. Maar de in NAT geleverde kritiek is niet altijd terecht. Er blijken ook misverstanden te bestaan. Eén daarvan is zeer hardnekkig, namelijk, zoals Erik van Itterzon schrijft, dat KCA ‘de ervaring en de centen’ zou hebben. Het eerste klopt, het tweede niet: KCA is namelijk niet rijk, maar moet behoorlijk sappelen om een interessant aanbod van exposities en evenementen te kunnen brengen. Weliswaar krijgen wij gemeentelijke subsidie, maar daarvan gaat circa tweederde op aan het salaris van de enige werknemer en de huur van het oude raadhuis(!). Wat overblijft is niet eens toereikend om alle kosten van te betalen. Daar kun je dus, verdeeld over de vier disciplines (muziek, beeldende kunst en podiumkunst/literatuur, architectuur/monumenten), geen grote dingen mee doen.

Van Carl van Laer ‘mag de storm flink aanwakkeren’. Hij vraagt zich af waar toch het sprankelende van KCA uit de begintijd is gebleven. Dat doet hij nu net op een verkeerd moment, want op de opening van een zomertentoonstelling, met de organisatie waarvan KCA niets te maken heeft. Wij lenen slechts de expositieruimte van het Oude Raadhuis uit, dat anders in augustus gesloten zou zijn. Carl beveelt ook aan dat de jazz ‘zich gaat omvormen tot hedendaags’. Hoezo? Zijn, om maar een paar namen te noemen, Amina Figarova en de Buzz Brothers niet eigentijds genoeg? Wordt er soms alleen maar dixieland gespeeld in Bacchus? Maar ik heb, als vrij regelmatige bezoeker van de jazzconcerten, hem de laatste jaren dan ook niet in Bacchus gezien. Wie ik er wel tegen het lijf ben gelopen is Jaap Overbeek. Leuk dat hij van zijn belangstelling blijk geeft. Maar zijn mening is toch dat wij wel wat vernieuwender konden zijn. Natuurlijk, daar zal hij wel gelijk in hebben, maar dezelfde Overbeek, nu als wethouder, waarschuwt in zijn openingstoespraak van de Kunstroute dat de subsidie volgend jaar wel eens lager zou kunnen uitvallen in het kader van de bezuinigingen. Vernieuwing kost geld, meneer de wethouder! Trouwens, stond de aanpak van ‘Ophelia aan de Poel’ en ‘De Lichte Maankweker’ soms niet ver genoeg af van de traditionele toneelopvattingen uit de tijd van Ellen Vogel en Ko van Dijk? Wat de ‘gemiste kans’ van samenwerking met Kudelstaart in de Kunstroute betreft: er is wel degelijk gepraat met de organisatoren van het Kudelstaartse evenement, maar die prefereren hun eigen happening te houden. Wat misschien ook wel verstandig is, want qua territorium zijn de twee niet te combineren. Er zijn nu al mensen die de Kunst-route veel te groot vinden om in een weekend te bekijken.

Henny Weima haalt in ‘De monnik en de backpacker’ weer eens het oude thema uit de kast van de Aalsmeerse kunstenaars, waaraan KCA een podium zou moeten bieden. Nu, dat doen wij al: wij geven hun gelegenheid tot exposeren tijdens de Kunst-route. KCA ziet het als haar taak de inwoners van Aalsmeer kennis te laten maken met een zo breed mogelijk aanbod van beeldende kunst. Maar Henny doelt op het Oude Raadhuis. Het is helemaal niet uitgesloten dat er een keer een groepstentoonstelling van Aalsmeerders komt, maar wij zullen zeker niet optreden als galerie van de Aalsmeerse School. Want dan komen wij voor de vraag te staan: wie zijn de Aalsmeerse kunstenaars? Of liever, aan wie moeten wij wel gelegenheid tot exposeren geven en aan wie niet? Wie wil er zitting nemen in een ballotagecommissie en het hoofd bieden aan het misnoegen en de achterklap van hen die niet tot de uitverkorenen behoren? Want dat er altijd mensen zijn die zich ge-passeerd voelen blijkt wel weer uit een opmerking van Theodore van Houten. Die suggereerde bij het aankondigen van de uitreiking van de Cultuurprijs 2009, dat deze alleen gegund zou worden aan personen die het KCA-bestuur welgevallig zijn. Dat was hem verteld, dus waarschuwde hij voor devaluatie van de prijs. Waar haalt hij het vandaan? Dat het niet juist is dat de naam van de winnaar uitlekt vóór de uitreiking, daar ben ik het mee eens. Maar dat er in het Aalsmeerse circuit kennelijk lieden zijn die deze voorkennis uitbuiten om praatjes rond te strooien over de manier waarop de kandidaat van de cultuurprijs wordt gekozen, dat vind ik ronduit kinderachtig.

Maar intussen gaan wij bij KCA gewoon door. Wij willen ook naar kritische noten luisteren en staan graag open voor suggesties. Veel van de opmerkingen in Nieuw NAT zullen wij ter harte nemen. En dat alles in de hoop dat de belangstelling voor kunst en cultuur in deze gemeente langzaam maar gestaag zal groeien. Wie weet kan Han Carpay (Hallo leuk beeld) over een paar jaar melden dat Van Gogh en Picasso al honderd Aalsmeerse huishoudens hebben gehaald!

Wel even lezen dat nummer van NAT !

Daan Schiff