De voetbalpool

Maandagmorgen half zeven, ik lig nog in bed maar heb de radio zachtjes aan. Vaag volg ik het nieuws en dan, de voetbaluitslagen.
Zo tussen waken en slapen gaat de kraan van het vat met herinneringen open. Ik denk aan de keren dat ik met het ingevulde totoformulier van mijn vader drie kilometer heen en drie kilometer terug fietste om het bij de sigarenzaak in te leveren en een nieuw formulier meekreeg.

Een terugkerend ritueel, iedere week vulde mijn vader, zachtjes in zichzelf mompelend, drie rijtjes in en daarna mochten de kinderen voor het vierde rijtje om de beurt een uitslag zeggen. Het vaste commentaar op onze van ieder voetbalinzicht ontbrekende voorspellingen was altijd ’nou, als ik met dit rijtje win dan ben ik ieder geval de enige’.
En dan werd er zondagmiddag naar de uitslagen geluisterd. Natuurlijk op de radio met de fantastische uitspraak van Frits van Turenhout en zoals iedereen waren wij gek op de nullll-nulll, het liefst dan nog bij NEC-NAC.
Mijn vader won nooit, want alhoewel hij wel wat verstand van voetbal had, vulde hij uitslagen in die bijna niet mogelijk waren. Zo dacht hij iedere week dat zijn lievelingsclub Volendam wel zou winnen en ook NAC kreeg altijd een winnende uitslag want daar speelde een oud-buurjongen van ons.
Mijn volgende ervaring met de voetbalpool was op de middelbare school waar wij met de hele klas, altijd tijdens de Franse les, gezamenlijk twee rijtjes invulden. Het formulier schoof dan door de klas en werd met veel onderling overleg ingevuld. Er op terugziend denk ik nu hoe durfden wij zo onbeschoft te zijn en waarom vond de leerkracht het in hemelsnaam goed. We hebben wel met de klas een keer een klein geldbedrag gewonnen en dat in de Franse les uitbundig gevierd met Franse wijn en stokbrood.
Maar op deze maandagmorgen bedacht ik opeens, bestaat de voetbalpool nog? Kan je nog steeds een formulier halen, invullen en dan weer inleveren? Of gaat het nu via internet? Ik zou het eens moeten opzoeken en dan nog een keer uit nostalgie de uitslagen moeten invullen, wel zeker wetend dat het commentaar van mijn vader zou zijn ‘nou als je met rijtje wint ben je in ieder geval de enige’.

Hélène Homan