Tegenstrijdigheden

Het is komkommertijd en vanuit Australië bereikt mij dan ook het nieuws dat er een stadje is waar geen plastic flessen met mineraalwater meer verkocht mogen worden. Te vervuilend voor het milieu al dat plastic en er zou geen enkel verschil tussen mineraal- en kraanwater bestaan. Mooi idee, denk ik, het bespaart je ook aardig wat geld. De volgende dag valt de jaarafrekening van het PWN door de bus met daarbij een gedegen informatiefolder. Mijn oog valt op het item “even de leidingen doorspoelen”, het blijkt dat er metalen uit de leiding in het drinkwater terecht kunnen komen en dat er zich bacteriën in de leiding kunnen vormen als je wat langer van huis bent. Na de vakantie de boel dus even flink laten stromen! Verbouwereerd zie ik in gedachten de oude sketch van Van Kooten en De Bie voor me waarbij ze voordoen hoe je je handen kunt wassen en je je tanden kunt poetsen zonder ook maar één druppel water te verspillen. We moesten toch zuinig zijn met water!
Tegenwoordig weet je niet meer waar je aan toe bent, laatst zat ik vroeg op een zondagmorgen in mijn welige bostuin te ontbijten. Koffie, broodje met een zachtgekookt eitje (alles biologisch), vliegtuigen (niet biologisch) en radioflarden Vroege Vogels. Ik spits mijn oor, minister Verburg met een nieuw duurzaam voedselplan. Ik verneem dat ik insecten moet gaan eten – maar hoe zit het dan met de opname van  bestrijdingsmiddelen? Onze honingbijen sterven uit omdat ze teveel van een bepaald middel naar binnen krijgen – geldt dat niet voor sprinkhanen en andere te roosteren soortgenoten? Ook meld de minister dat we het idee van biologisch geteeld voedsel los moeten laten, want dat komt onze export niet ten goede. Nee, de productie – vooral van vlees en zuivel – moet gericht zijn op de grote vraag vanuit opkomende economieën. Ik ben benieuwd hoe dat eruit gaat zien, een duurzame bio-industrie? Kwaliteit versus kwantiteit, ongetwijfeld blijft het bij kwalitatief mooie woorden en kwantitatief zoveel mogelijk geld verdienen. Die arme sprinkhanen zullen dus ook wel onder horrorachtige omstandigheden gekweekt moeten gaan worden, net zoals onze te exporteren varkens en kippen. Van al deze tegenstrijdigheden zou een mens danig de kluts kwijt raken – ik houd me dus maar aan mijn eigen waarden. Biologische en vegetarische voeding – dan doe je geen kwaad, maar tja – wat dat water betreft… heeft iemand daar nog iets zinnigs over te melden?

Ansje Weima – 23 juli 2009